කේන්ති ගන්නා පුද්ගලයාත්, කේන්ති ගැනීමට හේතු වූ කරුණත් යන දෙකම මොහොතින් මොහොත වෙනස් වන බව වටහා ගන්න.
ඔබට යමෙකු කෙරෙහි තරහක් හෝ නොරුස්සන ගතියක් ඇති වූ විට, වහාම ඔබේ ආශ්වාස ප්රශ්වාසය දෙස බලන්න. නිහඬ වන්න. "මේ තරහව මගේ සිතට දුකක් මිස සැපක් ගෙන දෙන්නේ නැහැ" කියා ඔබටම අවවාද කරගන්න.
"මා මෙන්ම අනෙක් අයත් සුවපත් වේවා" යන සිතුවිල්ල නිතර පුරුදු කරන්න. කෙනෙක් වරදක් කළත්, එය ඔහුගේ නොදැනුවත්කම නිසා සිදු වූවක් ලෙස දැක අනුකම්පා කරන්න.
මෙම දේශනාව ඇසුරෙන් සකස් කළ කෙටි ලිපියක් පහත දැක්වේ:
බොහෝ විට අපට තරහ යන්නේ අනෙක් අය අප බලාපොරොත්තු වන විදිහට හැසිරෙන්නේ නැති නිසා හෝ අපට අකමැති දෙයක් සිදු වූ විටයි. මේ "නොරුස්සන ගතිය" හිතේ තබාගෙන සිටීමෙන් සිදුවන්නේ අපේම ලේ ධාතුව අපිරිසිදු වී, සිතේ සහනය නැති වී යාමයි. මතක තබාගත යුතු කරුණු:
ලෝකය අපට ඕනෑ විදිහට වෙනස් කරන්න බැරි වුණත්, අපේ සිත අපට පාලනය කරගත හැකියි. තරහව අත්හැරීම යනු තමන්ටම කරගන්නා උතුම්ම සහනයයි.
